روایت و حدیث امامان(ع) در خصوص کیهان شناسی و موجودات فضایی

 

حدیث اول: حدثنا أحمد بن موسی عن الحسین بن موسی الخشاب، عن علی بن حسان عن عبدالرحمن بن کثیر عن أبی عبدالله (ع) قال: إن من وراء عین شمسـکم هـذه أربعین عین شـمس فیهـا خلق کثیر و إن من وراء قمرکم أربعین قمرا فیها خلق کثیر لا یـدرون أن الله خلق آدم أم لم یخلقه ألهموا إلهاما لعنه فلان و فلان.(بصائر الدرجات، ج2، محمد بن حسن صفار قمی، ترجمه علیرضا زکی زاده رنانی، قم، وثوق، 1389،ص763)

عبد الرحمان بن کثیر گوید: امام صادق(ع) فرمود: پشت این چشمه(جوشان و خروشان) خورشید شما، چهل خورشید است که در آن ها خلق بسیاریست؛ و همچنین پشت ماه شما چهل ماه(قمر) است که در آنها(نیز) خلق بسیاریست. نمی دانند خدا آدمی آفریده یا نه. و به وسیله الهام لعن بر فلان و فلان را دانسته اند.(بحار 30: 196 ح 60 و 54: 329 ح13)

 

حدیث دوم: حدثنا محمد بن عیسـی عن یونس عن عبدالصـمد، {عن جابر}، عن أبی جعفرع قال سـمعته یقول: إن من وراء هذه أربعین عین شمس ما بین شمس إلی شمس أربعون عاما فیهاخلق کثیر ما یعلمون أن الله خلق آدم أو لم یخلقه و إن من وراء قمرکم هذا أربعین قمرا ما بین قمر إلی قمر مسـیره أربعین یومـا فیها خلق کثیر ما یعلمون أن الله خلق آدم أو لم یخلقه، قـد ألهموا کما ألهمت النحل لعنه الأول والثانی فی کل وقت من الأوقات و قد وکل بهم ملائکه متی ما لم یلعنوهما عذبوا.(بصائر الدرجات، ج2، محمد بن حسن صفار قمی، ترجمه علیرضا زکی زاده رنانی، قم، وثوق، 1389،ص771)

جابر گوید: شنیدم امام باقر(ع) می فرمود: همانا پشت این چشمه(جوشان و خروشان) خورشید شما چهل خورشید است که فاصله میان هر خورشیدی چهل سال(راه) است. که در آن ها خلق بسیاریست. نمی دانند خداوند آدم را خلق نموده یا نه. و (همچنین) پشت ماه شما چهل ماه است. فاصله میان هر ماهی چهل روز راه است که در آنها (نیز) خلق بسیاریست. نمی دانند خداوند آدمی آفریده یا نه؛ و به وسیله الهام، همان گونه که به زنبور الهام می شود؛ در هر زمانی اولی و دومی را لعن کنند و به تحقیق که خداوند ملائکه ای بر آنها موکل نموده، هرگاه آن دو را لعن نکنند؛ عذابشان نمایند.(بحار 27: 45 ح6)

 

توضیحات:

در ابتدا در خصوص مولف این کتاب باید گفت که فقیه و محدث بزرگ شیعه محمد بن حسن صفار قمی(290هجری قمری) از اصحاب امام حسن عسکری(ع) بوده و از اساتید بزرگانی همچون شیخ کلینی به شمار می روند.

در روزگاری که علم بشر شناختی کمی نسبت به فضا و هستی داشت؛ ائمه اطهار(ع) معارف علمی عمیق و بسیار فراتر از زمان خود را در این احادیث مطرح می نمایند که برای اهل علم و دانش راهنمایی ارزشمند خواهد بود.

 در این دو روایت از کلمه "عین" به معنی چشمه برای خورشید استفاده شده که نشان از داشتن شناخت دقیق از خورشید و فعل و انفعالاتی است که در آن انجام می گیرد. یعنی خورشید همانند چشمه جوشان و خروشان است. در حالی که کلمه "عین" در این احادیث برای ماه بکار نرفته است. یعنی ماه دارای فعل و انفعالات خورشید نبوده و به عبارت دیگر نورش نیز مانند خورشید از درونش نمی جوشد.

در ادامه حدیث امام(ع) می فرمایند که در مکانی ورای خورشید شما و چهل خورشید(منظومه) بعد از منظومه شمسی، مکانی وجود دارد که موجوداتی هوشمند فضایی در آن زندگی می کنند. که با توجه به عدم وجود وسایل و ابزار لازم و علم اندک مردم در آن زمان که گمان می کردند در عالم هستی تنها یک خورشید و یک ماه وجود دارد؛ این بیان بسیار قابل تامل می باشد. و همین طور در ادامه حدیث حضرت(ع) می فرمایند: و چهل ماه(قمر) دورتر از ماه ما(قمر زمین) سرزمین دیگری هم وجود دارد که در آن نیز موجودات هوشمند دیگری زندگی می نمایند. و این یعنی غیر از ماه و خورشیدی که مردم در آسمان می دیدند؛ ماه و خورشیدهای دیگری نیز وجود دارند که همانند منظومه شمسی و زمین، دارای حیات می باشند.

اما نکته حیرت آوری دیگری که در حدیث دوم به آن اشاره می شود؛ بیان فاصله زمین تا آن کرات در فضا است. که فاصله زمین با یکی چهل خورشید یعنی چهل منظومه است و امام(ع) بیان می کنند که فاصله هر خورشید با خورشید دیگر به اندازه چهل سال طول خواهد کشید. اما فاصله یک قمر(ماه) تا قمر بعدی تنها چهل روز طول می کشد. هرچند مقدار سرعتی که  برای پیمودن این مسیر در طی این مدت، مد نظر امام(ع) بوده، در این حدیث بیان نشده است. اما به درستی فاصله بین قمرهای سیارات را بسیار کمتر از فاصله بین خورشیدها(منظومه ها) بیان کرده اند. و این ها خود دلیلی روشن بر علم اهل بیت(ع) و حقانیت آنها می باشد.


برچسب‌ها: حدیث ائمه شیعه در نجوم و ستاره شناسی, روایت امام در خصوص کیهان شناسی و موجودات فضایی, اعجاز علمی اسلام, معجزه علمی در حدیث


 

نوشته شده توسط محقق در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت 13:46 موضوع | لینک ثابت